Legendy brytyjskiej muzyki

Kiedy patrzymy na listę legend muzyki brytyjskiej, nie możemy powiedzieć, że nie mówimy nawet o szerokim i bardzo spektakularnym spektrum – to mieszanka utworów takich jak rock, country, blues i tego rodzaju królowa kłótni nie pokazała samej postaci. Z jednej strony, kim jest projektant, który wpisuje tę sztukę w historię muzyki jako legendę? W tym artykule poznasz bliżej legendy muzyki brytyjskiej.
_

_

Kryteria bycia legendą 

Kryteria te różnią się w zależności od osoby – osoba numer jeden może uznać zespół One Direction za legendarny, wyborem kogoś innego może być Adele, a od kogoś jeszcze innego usłyszymy Eda Sheerana. Czy są to jednak artyści, których można uznać strikte za legendy? Niezaprzeczalna jest tu różnica między sławnym muzykiem a legendarnym muzykiem. Za najbardziej obiektywne kryterium można więc uznać wpływ, jaki dany artysta wywarł na muzyce – czy zmienił w jakiś sposób gatunek, w którym tworzył? Wprowadził coś nowego, co jego następcy próbowali naśladować? Otworzył przed muzykami nowe ujście do wyrażania samego siebie drogą swoich utworów? Najwięcej brytyjskich wykonawców, które masa uznała za legendarne królowała w latach od 60 do 90, jednak to, że ich sylwetki oraz utwory wciąż tkwią w światowej pamięci nasila tylko słuszność ich legendarnego statusu. Poniżej wymienimy kilka z owych figur oraz przyjrzymy się zasługom, jakie zagwarantowały im opinię legendy zarówno w Wielkiej Brytanii jak i na świecie.
_

„Brytyjska Inwazja” – The Beatles

Brytyjska Inwazja (ang. British Invasion) to ruch muzyczny zapoczątkowany w połowie lat 60, podczas którego popularność brytyjskich grup rockandrollowych szybko rozprzestrzeniła się aż na Stany Zjednoczone, a Beatlesi byli jego niekwestionowanymi liderami. Zespół wydał swój pierwszy amerykański singiel „Please Please Me” w 1963 roku i to jemu właśnie zawdzięcza się wyłonienie się tak zwanej „Beatlemanii” w Ameryce (gdyż w Europie trwała już od jakiegoś czasu). Nie mniej jednak nie był to wciąż szczyt amerykańskiego podboju Beatlesów, gdyż rozpoczął się on dopiero w 1964 roku dzięki piosence „I Want to Hold Your Hand”, która wylądowała na liście Top Forty Billboardu oraz doprowadziła do tłumu rozentuzjazmowanych fanów czekających na porcie lotniczym Kennediego na pierwszy przylot zespołu do Nowego Jorku. Od tamtej pory nie zostali oni jeszcze zdetronizowani pod względem ilości płyt sprzedanych na całym świecie (600 milionów), a ich albumy oraz utwory zajmowały pierwsze miejsce na różnorakich tabelach bestsellerów częściej niż jakiekolwiek inne. Nie był to jednak jedynie zespół, który tworzył świetne piosenki trafiające na szczyty list przebojów. Byli oni przede wszystkim dominującą mocą kontrkultury lat 60-tych, których siła stała się fundamentem artystycznego stylu życia i aktywizmu oraz paliwem napędowym prądów społeczno-kulturowych, gdyż często wspierali oni ruchy takie jak wyzwolenie kobiet, prawa homoseksualistów oraz ochrona środowiska.
_

 _

Brytyjska Arystokracja – Queen

Queen to zespół, który niezaprzeczalnie wypracował sobie jedno z najbardziej rozpoznawalnych dziedzictw w historii muzyki, nie tylko brytyjskiej. Jednym z niepodważalnych powodów ich fenomenu jest główny wokalista zespołu – niezwykle charyzmatyczny Freddie Mercury, który był znany nie tylko ze swojej nadzwyczajnej skali głosu (prawie pięciu oktaw!), ale również ekstrawaganckiej osobowości scenicznej. Światowa sprzedaż ich płyt sięga blisko 300 milionów kopii, a jednym z elementów, na których została zbudowana ich spuścizna jest ich występ na Live Aid w 1985 roku. Występ ten został wyemitowany na całym świecie dla około 1 milarda ludzi, a puszczona podczas niego lista utworów uważana jest za najlepszy zestaw rockowych piosenek zagranych na żywo. Tego dnia kradnąc show Freddie przedefiniował, jak powinien zachowywać się lider zespołu podczas występów koncertowych – niejednokrotnie włączył do występu obecność publiczności, a jednym z najbardzoiej pamiętliwych momentów wydarzenia jest ten, w którym wylewając na głowy uczestników szampana przechwalał się „kochanie, po prostu ociekam pieniędzmi! Może to wulgarne, ale jakie cudowne”. Chociaż Queen uznawany jest za zespół rockowy, charakterystycznym zjawiskiem w ich piosenkach jest włączanie w rockowy utwór również innych gatunków – „Killer Queen” to mieszanka rocka oraz art pop’u, „Somebody To Love” to przede wszystkim gospel spod gatunku negro spirituals, a „Bohemian Rhapsody” łączy w sobie więcej gatunków, niż ustawa przewiduje.
_

 _

Brytyjczyk wielu talentów – John Elton

Czterdziesto ośmioletnia kariera Johna Eltona była wielce owocna – osiągnęła swój szczyt w latach 70 oraz 80, a w trakcie jej trwania wydanych zostało 30 albumów studyjnych, 5 albumów koncertowych, 7 albumów ze ścieżkami dźwiękowymi, 18 albumów kompilacyjnych i 3 rozszerzone spektakle, a także 3 albumy hołdowe. Był on przede wszystkim kompozytorem i pianistą, ale również piosenkarzem, aktywistą społecznym oraz okazjonalnie aktorem. Sława Eltona to jednak nie zasługa obszernego portfolio artystycznego, a to, jak szeroki wpływ miał na przemyśle muzycznym oraz publiczności. Cechą charakterystyczną tego artysty było zdecydowanie jego użycie pianina w popie oraz rocku – jego styl grania był tak płynny, że mógł bez trudu dostosowywać się do obu gatunków, a sam Elton był znany z „dziwacznych” trików takich jak stanie na pianinie na rękach podczas swoich elektryzujących występów na żywo. Jego twórczość udowodniła jak uniwersalna może być muzyka fortepianowa znajdując złoty środek, w którym łączyła się z wieloma gatunkami, i to było uważane za rewolucyjne. Kilka z pozostałych osiągnięć Eltona potwierdzające jego legendarność jest sprzedanie ponad 300 milionów płyt na całym świecie, zdobycie nagród takich jak Złoty Glob, Nagroda Akademii Filmowej, pięć Grammy’s i pięć Brit Awards oraz wpisanie się do Rock and Roll Hall of Fame – muzeum rock and rolla i rocka oraz hall of fame honorująca artystów rockowych i inne osoby, które wniosły zasadniczy wkład w rozwój tych gatunków muzyki.
_

_

Brytyjscy pionierzy hard rocka – Led Zeppelin

Chociaż Led Zeppelin to zespół wywodzący się z Wielkiej Brytanii, koncentrował się on bardziej na amerykańskim rynku i to właśnie jemu grupa zawdzięcza największą część swego sukcesu. Ich debiutancki album „Led Zeppelin” w szaleńczym pośpiechu został napisany, nagrany oraz wydany w zaledwie 36 godzin i chociaż nie spotkał się z uznaniem krytyków, wśród rockowego środowiska sprzedawał się on bardzo dobrze dzięki jego progresywnemu brzmieniu. Poza specyficznym typem  muzyki zespół był również znany z legendarnych występów na żywo – obszerne solówki gitarowe zdecydowanie były głównym daniem ich koncertów, gdyż potrafiły one przedłużać pokazy do od trzech do czterech godzin. Fenomenem łączącym się z ową specyficznością była reputacja oparta na kontrowersyjności – uważa się, że jeden z ich najpopularniejszych przebojów „Stairway to Heaven” ujawnia satanistyczne przesłanie gdy zostanie on puszczony od tyłu. Poza tym w internecie da się znaleźć liczne opowieści o ich ekscesach na trasie – żaden telewizor w żadnym pokoju hotelowym nie był bezpieczny. O Led Zeppelin mówi się, że gdyby nie owy zespół, to nigdy nie powstaliby następcy tacy jak Nirvana, Guns N’Roses czy Metallica, gdyż na zawsze zmienili oni wizerunek rock’n’roll’a poprzez wprowadzenie do niego głośniejszej oraz cięższej muzyki ludowej oraz bluesa.
_

Brytyjski Elvis Presley – Cliff Richard

Porównanie między Cliffem Richardem a Elvisem Presley’em wzięło się z faktu, iż Cliff Richard, sprzedając blisko 260 milionów płyt, uznawany jest za drugiego najpopularniejszego męskiego artystę singlowego wszech czasów zaraz po Elvisie Presley’u, który sprzedał ich miliard. Artystyczny dorobek Richarda jest niewyobrażalnie wielki – podczas swojej pięćdziesięcioletniej kariery wydał on 70 albumów i ponad 130 singli, które za każdym razem trafiały do brytyjskiej Top 20. Kompletnie zdominował on brytyjską scenę muzyki popularnej w okresie przed Beatlesami, a jego singiel „Move It” z 1958 roku opisywany jest jako pierwsza autentyczna brytyjska piosenka rock and rollowa. Co więcej, mówi się, że jego wczesna twórczość to podstawowa baza muzyki całej pierwszej generacji brytyjskich rock&rollowców, takich jak na przykład Beatlesów. W 1995 roku dostał on Odznakę Rycerza Kawalera, co jest dowodem jego kultowego statusu.
_

_
Wymienione tutaj legendy brytyjskiej muzyki to tylko jedna z wielu kwestii dotyczących Wielkiej Brytanii, o jakich możecie przeczytać na naszej stronie, dlatego serdecznie polecamy bloga choices® oraz naszego Facebooka, na którym każdy fascynat brytyjskiej kultury oraz różnorakich tematów z nią związanych znajdzie coś dla siebie. Jeśli poszukujecie możliwości udoskonalenia znajomości języka angielskiego polecamy nasze kursy języka angielskiego online!