Uniwersytet Oksfordzki w pigułce

Uniwersytet Oksfordzki to najstarszy uniwersytet w Wielkiej Brytanii. Jego autorytet jest niepodważalny, gdyż jest on jedną z wiodących uczelni na świecie – kilka słów o Uniwersytecie Oksfordzkim.

Oksfordzki Uniwersytet to najstarsza uczelnia założona w Wielkiej Brytanii oraz krajach anglosaskich, gdyż wszystkie dowody wskazują na to, iż wykładano na nim już w 1096 roku. Wraz z Uniwersytetem w Cambridge jest to uczelnia o największej renomie na wyspach brytyjskich, a wysoko ceniona jest zarówno w Europie jak i na świecie. Jest trwałym gościem w topowych dziesiątkach rankingów wszelkich światowych uczelni zarówno w klasyfikacji ogólnej jak i w poszczególnych dziedzinach nauki. Uniwersytet składa się z trzydziestu dziewięciu połowicznie autonomicznych kolegiów, sześciu prywatnych sal oraz szeregu wydziałów akademickich, które są podzielone na cztery wydziały. Wszystkie kolegia są samorządnymi instytucjami wewnątrz uniwersytetu, z których każda kontroluje własną wewnętrzną politykę oraz działalność. Nie posiada głównego kampusu, a przez swoją wielkość jego budynki oraz obiekty są rozrzucone po całym Oksfordzie. W tym artykule przyjrzymy się kilku elementom, na które składa się struktura uniwersytetu, takim jak jego historia czy życie na co dzień zwieńczone krótkimi ciekawostkami.
_

Foto: Get Your Guide

Krótka historia Uniwersytetu w Oksfordzie

Dokładna data założenia Uniwersytetu Oksfordzkiego jest nam nieznana. Wiadomo jedynie, że nauczanie na Oksfordzie istniało w jakiejś formie już w 1096 roku, ale to, kiedy powsstał budynek, jest niejasne. Nauka na uniwersytecie rozrosła się od 1167 roku, kiedy angielscy studenci byli zmuszeni na powrócenie do kraju z międzynarodowych uniwersytetów, takich jak Uniwersytet Paryski. W 1248 roku za panowania króla Henryka III Oksford otrzymał przywilej królewski. Początkowo uczniowie zadawali się ze sobą na bazie pochodzenia geograficznego oraz uformowali dwa „narody” reprezentujące Północ (Szkoci oraz Anglicy z północnej części rzeki Trent) oraz Południe (Irlandczycy, Walijczycy oraz Anglicy z południowej części rzeki Trent). Nowa nauka renesansu miała duży wpływ na Oksford od końca XV wieku. Wśród badaczy uniwersyteckich tego okresu był William Grocyn, który przyczynił się do odrodzenia nauczania greki na uniwersytecie. W czasie reformacji działalność Oksfordu została tymczasowo zawieszona. W 1571 został on reaktywowany przez parlament za zgodą Elżbiety I. Po rewolucji angielskiej i wojnie domowej, wraz z powstaniem Royal Society, uniwersytet w Oksfordzie zyskał bardzo dobre warunki do rozwoju. W XIX wieku w teologii anglikańskiej dużą rolę odegrał tak zwany ruch oksfordzki, dążący do odnowienia Kościoła anglikańskiego na zasadach wczesnochrześcijańskich i dający początek katolicyzującemu anglikanizmowi. W filozofii na Uniwersytecie rozwinął się tak zwany idealizm brytyjski (odłam heglizmu) a później w opozycji do niego tak zwana oksfordzka szkoła realistów. To właśnie wtedy Oksford stał się uniwersytetem kolegialnym, a w XIX wieku przeszedł reorganizację na wzór uniwersytetów niemieckich: rozbudowano podział na wydziały, wprowadzono laboratoria, pracownie, instytuty uniwersyteckie. Pod koniec XIX wieku dopuszczono do studiów również kobiety – powstały wówczas kolegia żeńskie. Większość z nich z czasem zaczęła przyjmować również mężczyzn. W drugiej połowie XX wieku nastąpiła zmiana programu studiów, wprowadzono system wielostopniowy, studia podyplomowe, oraz przyłączono do uniwersytetu wiele centrów i instytutów.
_

_

Studia licencjackie oraz magisterskie na Uniwersytecie Oksfordzkim

Oxford oferuje 48 stopni licencjackich z szerokiego spektrum dyscyplin, od tradycyjnych nauk po humanistykę, prawo, języki i sztuki piękne. Studenci mogą również studiować programy z wyróżnieniem, takie jak filozofia i teologia oraz archeologia i antropologia. Studia licencjackie trwają zwykle trzy lata, dokłądnie tak jak w Polsce. Termin składania wniosków o aplikację rozpoczyna się jesienią w roku akademickim. Wnioskodawcy rejestrują się, Rejestrujący się wnioskodawcy muszę przystąpić do napisania testu wiedzy, a przyszli studenci mogą być poproszeni o przesłanie pewnej pracy pisemnej wraz ze standardowo wypełnionym formularzem UCAS. Zakwalifikowani kandydaci są następnie zapraszani na rozmowę kwalifikacyjną i do końca roku kalendarzowego są informowani, czy zostali przyjęci. Należy pamiętać, iż studia w Anglii są płatne, a ogólne opłaty za naukę na Oksfordzie wynoszą około 9 250 funtów brytyjskich z dostępną opcją pożyczek od rządu brytyjskiego na pełną kwotę. Dostępne są również pożyczki na pokrycie kosztów utrzymania podczas pełnych trzech lat studiów. Studia magisterskie w Oksfordzie są znacznie krótsze niż w wielu europejskich krajach, gdyż zwykle trwają tylko jeden rok. Studentom gwarantuje się przynależność do wydziału akademickiego, który zapewnia nadzór i liczne zasoby wspierające naukę oraz przydzielany im jest opiekun akademicki, który zapewnia wskazówki i porady w trakcie trwania całego programu. Polacy, jako członkowie studentów zagranicznych, których pierwszym językiem nie jest angielski, obok standardowej dokumentacji takiej jak oświadczenie o celu badań, oficjalny zapis tytułu licencjata, referencje akademickie oraz obroniona praca dyplomowa będą również musieli złożyć certyfikat z testu z języka angielskiego, aby udowodnić standardowy lub wyższy poziom znajomości języka angielskiego.
_

Studenckie życie na Oksfordzie

Oksford, tak jak każdy uniwersytet na świecie, ma swoje tradycje oraz zwyczaje. Różnią się one jednak w zależności od kolegium. Przykładowo, niektóre kolegia spotykają się na formalnej auli sześć razy w tygodniu, gdzie w innych zdarza się to tylko sporadycznie lub wcale. Na większości uczelni te oficjalne spotkania wymagają noszenia togi oraz odmawiania specjalnej łacińskiej przysięgi. Bale to ważne wydarzenia organizowane przez uczelnie, a te największe, odbywające się co trzy lata, nazywane są balami pamiątkowymi. Główna zasada ubioru to zazwyczaj biały krawat. Wiele innych uczelni organizuje mniejsze wydarzenia w ciągu roku, które nazywają letnimi balami lub po prostu imprezami. Odbywają się one zwykle corocznie lub nieregularnie i zazwyczaj wymagane są czarne krawaty. Pływanie łodzią płaskodenną jest powszechnym letnim sposobem spędzania wolnego czasu na uczelni. Uniwersytet ma również dwie, główne, cotygodniowe gazety: Cherwell oraz The Oxford Student. Jego inne publikacje to między innymi magazyn Isis, Oxymoron oraz Oxonian Review. Studencka stacja radiowa to Oxide Radio. Towarzystwa muzyczne, teatralne i inne stowarzyszenia artystyczne istnieją zarówno na poziomie uniwersyteckim, jak i jako grupy ogólnouczelniane (jest ich ponad 400!), takie jak Oxford University Dramatic Society oraz Oxford Revue. W większości obszarów akademickich działają pewne stowarzyszenia studenckie, które są otwarte dla studentów studiujących wszystkie kierunki, na przykład Towarzystwo Naukowe. Istnieją grupy dla prawie wszystkich wyznań, partii politycznych, krajów oraz kultur.
_

Mapa oraz organizacja Uniwersytetu

Uniwersytet jest traktowany niczym osobne uniwersyteckie miasteczko, ponieważ nie ma głównego kampusu; zamiast tego uczelnie, wydziały, mieszkania i inne obiekty są rozsiane po całym centrum miasta. Obszar Nauki, w którym znajduje się większość wydziałów naukowych, jest obszarem najbardziej podobnym do kampusu. Dziesięcioakrowa dzielnica Obserwatorium Radcliffe w północno-zachodniej części miasta jest obecnie w fazie rozwoju. Słynne budynki uniwersyteckie obejmują The Radcliffe Camera, który jest tak naprawdę biblioteką, teatr Sheldonian, w którym odbywają się koncerty muzyczne, wykłady i ceremonie uniwersyteckie, oraz szkoły egzaminacyjne, w których odbywają się egzaminy i niektóre z wykładów. Przed budową Sheldonianu do ceremonii uniwersyteckich wykorzystywano Kościół Uniwersytecki Najświętszej Marii Panny. Katedra Kościoła Chrystusa w wyjątkowy sposób służy zarówno jako kaplica kolegium, jak i jako katedra. Jako uniwersytet kolegialny Oksford ma strukturę federacyjną, składającą się z trzydziestu dziewieciu wcześniej wspomnianych kolegiów oraz sal, wraz z centralną administracją kierowaną przez wicekanclerza. Kolegia organizują nauczanie dla swoich studentów na bazie ćwiczeń, a członkowie wydziału akademickiego są rozproszeni po wielu kolegiach. Obiekty użytku publicznego, takie jak biblioteki, są zapewniane na uniwersytecie centralnym, na wydziałach oraz na kolegiach.

Ciekawostki na temat Uniwersytetu

Uniwersytet Oksfordzki słynie z długiej tradycji oraz wysokiego poziomu nauczania, a więc nic dziwnego, że do długiej listy jego abolwentów należy wiele sylwetek rozpoznawalnych w XXI wieku. Do niektórych z nich należy 42 prezydent Stanów Zjednoczonych Bill Clinton, liczni aktorzy, tacy jak Emma Watson czy Hugh Grant, wielu premierów Wielkiej Brytanii, takich jak Margaret Thatcher czy Theresa May, liczni duchowni, tacy jak antypapież Aleksander V czy św. Tomasz More oraz sporo poetów i pisarzy, tacy jak J.R.R. Tolkien czy Oscar Wilde.
Przyglądając się budynkom uczelni fanom słynnej serii „Harry Potter” na pewno nie umknie fakt, iż wiele z nich wygląda identycznie jak w licznych scenach z filmów. Jest to jak najbardziej uzasadnione – Oksford był główną inspiracją podczas projektowania wnętrza Hogwartu oraz miejscem kręcenia wielu scen.
Podczas II Wojny Światowej Hitler miał w planach zrobić z Oksfordu swoją stolicę, jeśli udałoby mu się podbić Anglię, co jest jednym z powodów dzięki którym miasto nie zostało zbombardowane, a uniwersytet tym samym zniszczony.
Na dole schodów wewnątrz Wielkiej Sali w Kościele Chrystusa widnieją wypalone na drzwiach słowa „no peel” (ang. żadnych skórek/obierek).Legendą na temat owego „graffiti” jest przepisywanie przez uniwersyteckiego lekarza obierków ziemniaczanych jako środek odstraszający Czarną Śmierć w XVII wieku. Po wielu śniadaniach i kolacjach z talerzami obierek studenci wszczęli bunt, a napis jest efektem jednego z protestów. Jest to, stety bądź niestety, tylko legenda, gdyż portier uczelni wyjawił faktyczne pochodzenie napisu – owa forma graffiti była protestem, ale przeciwko premierowi Robertowi Peelowi, który sprawował urząd w latach 1841-1846.
_

Foto: Christ Church
_