To be, to have, to do – czasowniki posiłkowe do zadań specjalnych
Czasownik to be jest jednym z fundamentów języka angielskiego. Nie tylko dlatego, że pojawia się najczęściej, ale też dlatego, że jego formy są kluczowe do budowania zdań w każdej sytuacji w języku angielskim. Używamy go przede wszystkim, aby opisywać osoby, rzeczy, stany, cechy i relacje („I am very happy”, „She is a teacher”, „They are somewhere”), a także w konstrukcjach pytających i przeczących. Zrozumienie to be i innych czasowników posiłkowych to must-have nauki języka angielskiego.
Co więcej, to be występuje w wielu strukturach gramatycznych – od czasów prostych, przez continuous, aż po strony bierne i konstrukcje złożone. Dlatego jego opanowanie to nie tylko formalność, ale umiejętność, którą będziesz wykorzystywać każdego dnia, o każdej porze dnia – zarówno w mowie, jak i w piśmie. W tym artykule wyjaśniamy co należy wiedzieć o czasownikach posiłkowych w języku angielskim.
To be – podstawowy czasownik, który musisz znać po angielsku
Czasowniki angielskie to be (być), to have (mieć) i to do (robić) mogą w zdaniu występować w dwojakiej roli: jako czasowniki zwykłe (ordinary verbs) – wtedy znaczą to, co znaczą, oraz jako czasowniki posiłkowe (auxiliary verbs) – wtedy zostają pozbawione swoje znaczenia właściwego i spełniają wyłącznie funkcję gramatyczną, tak zwanych operatorów. Użycie czasowników posiłkowych jest konieczne przy tworzeniu czasów:
- to be używamy w czasach ciągłych (continuous):
I am working – I was working.
- to have w czasach dokonanych (perfect):
I have worked. – I had worked.
- to do w czasach prostych (simple):
I don’t work. – I didn’t work.
Do you work? – Did you work?
UWAGA: to do używamy wyłącznie tworząc pytania i przeczenia w czasach Present i Past Simple. Operatorem czasów przyszłych jest słówko will, które omawiamy szerzej przy okazji wyjaśnienia jak używać i tworzyć zdania w Future Simple.
_
Odmiana, zwykle nieregularna to be
Wiemy, jak dużą popularnością cieszą się wśród uczniów tabelki z odmianą, dlatego postaramy się ich uniknąć, jednak pewne rzeczy trzeba powiedzieć. Omawiane czasowniki posiłkowe są czasownikami nieregularnymi, a ich II i III formę tworzymy w następujący sposób:
be → was/were → been
have → had → had
do → did → done
Również zdradliwa trzecia osoba czasu teraźniejszego jest tworzona nieregularnie, a że czasowniki te, jako posiłkowe, są używane znacznie częściej niż inne, dobrze jest zapamiętać poprawną formę:
he/she/it is/has/does
_

_
Kumulacja
W języku angielskim często zdarza się, że ten sam czasownik występuje w jednym zdaniu i jako orzeczenie, a więc czasownik zwykły w swoim znaczeniu podstawowym i jako czasownik posiłkowy, pełniąc tylko funkcję gramatyczną. Aby nie stracić głowy, widząc w zdaniu spiętrzenie „have had-ów”, wystarczy na spokojnie przyjrzeć się zdaniu i zadecydować, który czasownik niesie znaczenie, a który przekazuje wyłącznie informację o czasie gramatycznym.
I am being serious. – Mówię poważnie.
He was being serious. – On mówił poważnie.
I have had enough! – Mam dość!
At that time I had had enough. – Wtedy poczułem, że mam dość.
I didn’t do it. – Nie zrobiłem tego.
_
Kontrakcja – czym jest kontrakcja w języku angielskim? to b –e
Dobrym sposobem na rozpoznawanie czasowników posiłkowych będzie, jeśli zapamiętacie, że często występują one w formie skróconej. Dzieje się tak głównie w mowie powszedniej i pismach nieformalnych. W pismach oficjalnych, czy np. pracach naukowych, dobrym zwyczajem będzie unikanie form skróconych.
W zdaniach twierdzących w czasie teraźniejszym skróceniu ulega czasownik posiłkowy. Łączy się on wtedy z podmiotem za pomocą apostrofu. Czasownik to do nie ulega skróceniu w zdaniach twierdzących.
- to be
I am → I’m – you are → you’re – he/she/it is → he’s/she’s/it’s
we/you/they are → we’re /you’re/they’re
- to have
I/you have → I’ve/you’ve – he/she/it has → he’s/she’s/it’s
we/you/they have → we’ve/you’ve/they’ve
Najpowszechniejsze jest skracanie formy przeczącej. Stosuje się je we wszystkich czasach i dla wszystkich czasowników posiłkowych. Jedynie czasownik to be w czasie teraźniejszym pozostaje skrócony jak w zdaniach twierdzących, pozostałe czasowniki posiłkowe „odklejają” się od podmiotu i łączą z przeczeniem not.
I am not → I’m not– ale – I was not → I wasn’t
have not → haven’t – had not → hadn’t
do not → don’t– did not → didn’t
_
To be jako klucz i najważniejszy fundament do dalszej nauki
Czasownik to be (i inne czasowniki posiłkowe) to nie tylko punkt wyjścia i pierwszy czasownik jakiego wszyscy uczymy się na początku przygody z językiem angielskim, to czasownik, który towarzyszy Ci w każdej kolejnej lekcji angielskiego. Gdy opanujesz jego formy i użycie, znacznie łatwiej zrozumiesz inne struktury językowe i poczujesz się pewniej w używaniu języka angielskiego nie tylko w sytuacjach codziennych ze znajomymi, ale także na spotkaniach biznesowych.
Sprawdź 7 kluczowych zwrotów Biznesu w języku angielskim związanych z problem-solvingiem >>
Jeśli chcesz pogłębić swoją znajomość języka, mamy także wiele innych materiałów, które pomogą Ci w praktyce – na przykład artykuły o angielskich liczebnikach (numerals) i o stopniowaniu przymiotników. A jeśli zależy Ci na systematycznej nauce z lektorem, zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą kursów języka angielskiego w choices® – online i z naciskiem na komunikację face-to-face.





Poznaj nas lepiej