Zaimki w języku angielskim

Zaimki w języku angielskim to bardzo ważny element gramatyczny i choć może wydawać się skomplikowany – wcale taki nie jest!

Po kilku interesujących wpisach kulturowych przyszedł czas na zagadnienia gramatyczne, które są nieodłącznym elementem nauki języka obcego. Ten artykuł w całości jest poświęcony angielskim zaimkom, aby przybliżyć ich znaczenie i zobrazować ich użycie w praktyce.

Kursy języka angielskiego online >>

Zaimki angielskie – czym są?

Zaimki to po angielsku pronouns. Wyraz ten stanowi połączenie przedimka pro- z rzeczownikiem nouns, gdzie nouns oznacza zwykły rzeczownik. Dlatego pronouns można rozumieć jako coś więcej niż tylko rzeczowniki. Zaimki to części mowy, które zastępują rzeczowniki, a w zależności od tego jakie rzeczowniki zastępują wyróżnia się kilka rodzajów zaimków.

Rodzaje zaimków osobowych w języku angielskim:

1. Zaimki osobowe (subject or personal pronouns)
2. Zaimki osobowe w formie dopełnienia (object pronouns)
3. Zaimki dzierżawcze (possessive pronouns)
4. Przymiotniki dzierżawcze (possessive adjectives)
5. Zaimki zwrotne (reflexive pronouns)

Jeżeli szukasz sposobów, jak skutecznie podszkolić się z gramatyki angielskiej w zaciszu domowym – przeczytaj artykuł CHOICES o nauce języka angielskiego w domu.

W języku angielskim także pojawiają się zaimki nieokreślone (indefinite pronouns), których używamy gdy nie chcemy nawiązać do żadnych konkretnych osób, miejsc, czy rzeczy.

Zaimki to jeden z kluczowych elementów angielskiej gramatyki — jeśli chcesz zobaczyć pełny obraz, zajrzyj do naszego kompletnego przewodnika po angielskiej gramatyce od A do Z.

Zaimki angielskie nieokreślone (indefinite pronouns):

Zaimki nieokreślone można podzielić na trzy grupy: opisujące osoby (-one/-body), opisujące rzeczy, obiekty (-thing), i takie które opisują miejsca (-where).

Zaimki z przedimkiem some– stosujemy w zdaniach twierdzących.

Zaimki z przedimkiem any– stosujemy w zdaniach przeczących i pytaniach.

Zaimki z przedimkiem every– można zastosować we wszystkich rodzajach zdań.

• There’s something I would really like for my birthday. – Jest coś, co bardzo chciałbym dostać na urodziny.
• We need somewhere cheap to stay for the night. – Potrzebujemy jakiegoś taniego miejsca, aby przenocować.
• Anyhow, you should take this job. – W każdym razie, powinieneś wziąć tę robotę.
• Has anyone left their luggage on the train? – Czy ktoś zostawił swój bagaż w pociągu?
• Everything was ready for the party. – Wszystko było gotowe na przyjęcie.
• He is an incredible athlete. No one can beat him! – On jest niesamowitym sportowcem. Nikt nie jest w stanie go pokonać!

Do wyrażenia ogólnych uczuć, przekonań, czy faktów bez wskazania na konkretne osoby – należy użyć zaimków bezosobowych (impersonal pronouns).

I
Zaimki angielskie bezosobowe (impersonal pronouns): you, one, they, it

Zaimek you jest najczęściej używaną formą bezosobową, a także formą grzecznościową, gdy zwracamy się do nieznajomych, czy starszych osób. W zależności od kontekstu forma ta przyjmuje konkretne znaczenie. Jest to także najbardziej przyjazna forma bezosobowa, która zakłada, że osoba mówiąca wyobraża sobie siebie w danej sytuacji.

Zaimek one jest rzadziej używany i częściej występuje w formalnym języku pisanym.

Zaimek they może występować tylko jako podmiot zdaniu i odnosi się do ludzi jako do ogółu lub do władz.

Zaimek it jest także formą bezosobową, której używamy najczęściej do opisania warunków atmosferycznych.

• You can wear whatever you like to go to the theatre these days. – Dzisiaj można założyć do teatru co tylko się chce.
• Could you repeat the question, please? – Czy mógłbym prosić o powtórzenie pytania?/Czy mógłby/mogłaby Pan/Pani powtórzyć pytanie?
• Can you/one camp in the forest? – Czy można rozbić obóz w lesie?
• It’s easy to lose your/one’s way in Venice. – Bardzo łatwo jest się zgubić w Wenecji.
• One could accuse him of stealing that car. – On może zostać oskarżony o kradzież tamtego samochodu.
• They behave really badly at football matches nowadays. – Zachowanie ludzi na meczach piłki nożnej jest bardzo złe w tych czasach.
• They say if is going to be a cold winter. – Mówią, że to będzie bardzo zimna zima.
• They want to make this a one-way street. – Chcą zmienić tą ulicę na jednokierunkową.
• It is raining. – Pada deszcz.

Zaimki angielskie i SVO

Każdy, kto chociaż w najmniejszym stopniu miał kontakt z językiem angielskim na pewno zauważył, że zaimki pojawiają się bardzo często. Dla użytkowników języka polskiego, jako języka ojczystego może się to wydawać nienaturalne, aby podkreślać osobę – podmiot w zdaniu – tak często. Jednak język angielski w tej kwestii jest bezkompromisowy. Dzieje się tak dlatego, że składnia tego języka opiera się na dość rygorystycznym szyku zdania. Kolejność wyrazów w zdaniu musi być zgodna z SVO, gdzie „S” oznacza subject, „V” oznacza verb, a „O” oznacza object. Na początku zdania musi pojawić się podmiot, następnie czasownik wyrażający czynność wykonywaną przez ten podmiot, a na końcu dopełnienie. Gdy kolejność ta zostanie zmieniona znaczenie zdania może się zmienić i nie zawsze na takie, jakie autor miał w domyśle. Dlatego też, zaimki pełnią bardzo ważną rolę w języku angielskim.

Zaimki osobowe (subject or personal pronouns)

I/you/he/she/it/we/they

Zaimki osobowe to zaimki w „podstawowej” formie, czyli w mianowniku.

Ich funkcją jest wskazanie podmiotu czasownika. Każda fraza w języku angielskim musi zawierać podmiot. Gdy w zdaniu występuje już podmiot nie należy używać zaimka i na odwrót.

• I am going to apply for this job.
• You are suffering from too much stress.
• She is going to have a baby.
• We do not agree with this statement.
• They have been married for ten years.

.

Zaimki osobowe w formie dopełnienia (object pronouns)

Me/you/him/her/us/them

Zaimki obiektowe pojawiają się w zdaniu, gdy podmiot występuje w formie dopełnienia, czyli w bierniku, który odpowiada na pytanie – kogo? co? Takie zaimki w formie dopełnienia nie wykonują akcji wyrażonej przez czasownik, ale są jej odbiorcą. W tym przypadku rozróżnienie pomiędzy przypadkami w zdaniu jest bardzo ważne, ponieważ zły wybór zaimka może skutkować niepoprawną składnią i problemem w komunikacji. Zaimki obiektowe bardzo często występują po przyimkach, na przykład: with him, for her, to us.

• I saw her yesterday at the grocery store.
• Ann gave him a book.
• It’s them who asked for the music to be turned down.
• They came to us only after hearing the bad news.

Zaimki dzierżawcze w języku angielskim (possessive pronouns)

Mine/yours/his/hers/ours/yours/theirs

Zaimków dzierżawczych używamy, gdy chcemy wyrazić przynależność rzeczy do podmiotu. Zaimki te są łatwe do zapamiętania, ponieważ nie odmieniają się. Mogą występować samodzielnie w zdaniu zastępując rzeczownik.

• Did Suzie left her umbrella here? It looks like hers.
• It was his fault, not hers.
• This pen is mine and that one is yours.

W języku angielskim są jeszcze trzy sposoby na wyrażenie przynależności:

1. possessive with ‘s – nazywany dopełniaczem saksońskim, lub dopełniaczem fleksyjnym. Tej struktury używamy zaraz po rzeczowniku – najczęściej, gdy odnosimy się do osób, zwierząt, relacji międzyludzkich, źródła powstania czegoś, z nazwami własnymi i w niektórych stałych wyrażeniach.

• Have you met the boss’s new secretary?
• Have you seen Adam’s new car?
• ‘Hamlet’ is Shakespeare’s most famous play.
• Plane trees are a common sight on London’s
• She was at death’s
• The Queen’s speech has caused much discussion and debate.

2. possessive with of – używamy gdy odnosimy się do abstrakcyjnych pojęć, przedmiotów nieożywionych, gdy podajemy konkretne daty, w długich zdaniach ze wskazaniem na konkretne osoby i gdy wskazujemy temat lub cel czegoś.

• We set up our base camp at the bottom of the mountain.
• I’ve been studying the philosophy of science.
• The building was destroyed in the fire of 1666.
• He is the President of The United States.
• We agreed to stay together for the sake of the children.
• A man was sentenced to life imprisonment for the murder of an English tourist.

3. possessive adjectives, czyli przymiotniki dzierżawcze

my/your/his/her/its/our/their

Przymiotniki dzierżawcze w języku angielskim modyfikują rzeczowniki wskazując na ich posiadanie czegoś. Używamy ich gdy mówimy o czymś co ktoś lub coś posiada, a także o relacjach międzyludzkich i częściach ciała. Warto zwrócić uwagę na przymiotnik its, który nie posiada dopełnienia w postaci apostrofu ‘s.

• A tree drops its leaves in autumn.
• Trees drop their leaves in autumn.
• He injured his
• This is our
• My father works as an accountant.

 .

Zaimki zwrotne w języku angielskim (reflexive pronouns)

Myself/yourself/yourselves/himself/herself/itself/ourselves/themselves

Zaimki zwrotne podkreślają wykonywanie czynność przez dany podmiot. Każda osoba gramatyczna ma swoją własną formę zwrotną, a dodatkowa zmiana pojawia się w liczbie mnogiej. Wtedy –self zamienia się w –selves. Często zaimki te występują w towarzystwie słówka by. Warto pamiętać, że polskie czasowniki zwrotne nie zawsze będą czasownikami zwrotnymi w języku angielskim i dlatego użycie zaimka zwrotnego nie będzie możliwe. Przykłady takich czasowników to: concentrate, feel, learn, meet, czy relax.

• The garden looks amazing. Did you do it all by yourself?
• Children have to behave themselves while we’re out.
• After she had introduced herself, she started talking.
• I like this floral pattern, myself.
• It is not always easy to amuse oneself on holiday.
• The refrigerator defrosts itself.

Jeżeli ten artykuł zmotywował Cię do nauki języka angielskiego, odwiedź stronę choices®, aby wybrać swój wymarzony kurs językowy.

Podsumowanie: angielski vs. polski

W angielskim nie możesz powiedzieć „Idę do sklepu” bez podmiotu – zawsze potrzebujesz „I’m going to the shop”. To jedna z wielu różnic między polskim a angielskim, które wpływają na to, jak budujemy zdania. Szyk zdania, przyimki, przedimki, czasy – każdy z tych elementów rządzi się innymi regułami niż w polskim. Przegląd tych różnic i praktyczne wskazówki znajdziesz w naszym przewodniku po angielskiej gramatyce od A do Z.