Hiszpański czasownik gustar

Hiszpański czasownik “gustar” brzmi łatwo, ale jednak często przysparza trudności (zwłaszcza osobom, które dopiero zaczynają naukę hiszpańskiego). Nauczmy się, jak wyrażać po hiszpańsku nasze upodobania.

We współczesnym świecie lubimy mówić, że coś lubimy. W mediach społecznościowych lajki wyskakują na nas z każdej strony. Oczywiste zatem, że to istotna część naszego życia. Dlatego jeśli uczymy się hiszpańskiego, ważne jest, by umieć wyrażać swoje upodobania w tym języku. Zwłaszcza, że czasownik “gustar”, mimo że na pierwszy rzut oka wygląda dość prosto, potrafi przysporzyć początkującym dużo trudności.
_

Co to znaczy “me gusta”?

Pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić, żeby poprawnie odmieniać ten czasownik, jest wybić sobie z głowy “lubię to” i raz na zawsze wdrukować na jego miejsce: “podoba mi się”. Znaczenie czasownika “gustar” jest co prawda gdzieś pośrodku tych dwóch polskich odpowiedników (czasami może oznaczać jedno, czasami drugie), ale gramatycznie wygląda on prawie kropka w kropkę jak “podobać się” i to należy zapamiętać!

Weźmy więc sobie popularny zwrot “me gusta” i zrozummy, że gramatycznie wygląda on tak:
_

Niektóre osoby nie uczące się hiszpańskiego, a znające ten zwrot, uważają, jakoby “me” miało tutaj oznaczać “ja”. Zapamiętajmy: “ja” to po hiszpańsku zawsze “yo”. Na przykład “To ja!” powiemy “¡Soy yo!”, natomiast nie kalkujemy angielskiego “It’s me!” i nie mówimy “¡Soy me!”. Jeśli zaś chodzi o samo słówko “me”, to jest ono tutaj zaimkiem odpowiadającym na pytanie “komu? czemu?”. A więc kiedy mówimy “Me gusta la cocina española”, odpowiadamy niejako na pytanie “Komu podoba się hiszpańska kuchnia?” (“¿A quién le gusta la cocina española?”).

Być może łapiesz się teraz za głowę, bo myślisz, że w hiszpańskim trzeba uważać na przypadki gramatyczne. Otóż wcale nie! Albo przynajmniej nie tak bardzo i na pewno nie aż tak, jak w języku polskim. Przez przypadki odmieniają się bowiem tylko zaimki, podobnie jak w angielskim. Hiszpański system jest tylko odrobinę bardziej skomplikowany od angielskiego, gdyż oprócz przypadków “kto? co?” i “kogo? co?” (angielskie subject i object pronouns) mamy jeszcze nieznacznie różniące się od tego drugiego “komu? czemu?”. Przyjrzyjmy się zatem, jak wygląda ta odmiana.
_

Odmiana czasownika “gustar” i zaimków “komu? czemu?”

_

Widzimy więc, że kiedy chcemy użyć czasownika “gustar”, najpierw musimy zastanowić się komu coś się podoba, a potem, ile tych “podobanych” rzeczy jest. Spójrzmy na przykłady:

• Me gustan las vacaciones – Lubię wakacje. “Podobają mi się wakacje”.
• Nos gusta la música rock. – Lubimy muzykę rockową. “Podoba nam się muzyka rockowa”.
• ¿Te gusta este hombre? – Podoba ci się ten facet?
• ¿Os gusta el café? – Lubicie kawę? “Podoba wam się kawa?”
• Le gustan los restaurantes en Varsovia. – On (lub ona) lubi warszawskie restauracje. “Jemu (lub jej) podobają się warszawskie restauracje”.
• Les gusta el cine español. – Oni (lub one) lubią kino hiszpańskie. “Podoba im się kino hiszpańskie”.

Warto podkreślić tutaj, że początkujący często zapominają właśnie o formie mnogiej czasownika “gustar” (“gustan”). A kiedy chcemy wyrazić, że lubimy jakąś czynność (czyli lubiana rzecz wyrażona jest przez czasownik), użyjemy formy pojedynczej “gusta”:

• Me gusta correr. – Lubię biegać. “Podoba mi się biegać”.
• Le gusta ir de compras. – On (lub ona) lubi chodzić na zakupy. “Jemu (lub jej) podoba się chodzić na zakupy”
• Señor Salvador, ¿le gusta pintar? – Panie Salwadorze, lubi pan malować? “Podoba się panu malować?”

Nieco trudniej zaczyna się robić, kiedy zechcemy odmienić czasownik “gustar” przez więcej osób. Na początek może przydać się po prostu wykucie na pamięć, że:

• te gusto = podobam ci się
• me gustas = podobasz mi się

W zapamiętaniu tej i poprzednich zasad pomoże piosenka Manu Chao:

Na marginesie zaznaczmy tylko, że bardziej poprawne od “¿Qué horas son?” jest “¿Qué hora es?”. Jak widać, również Hiszpanom zdarza się popełniać błędy w swoim języku!
_

_

“A ella le gusta”, czyli trochę podwajania

Dodajmy jeszcze, że kiedy do zdania na temat lubienia chcemy dodać osobę, która lubi, nie usuwamy zaimka, który dodawaliśmy w poprzednich zdaniach. Na pytanie “komu?” odpowiadamy więc niejako dwa razy:

• Le gusta cantar. – Ona lubi śpiewać.

Przechodzi w:

• A Juana le gusta cantar. – Juana lubi śpiewać. (Dosłownie: “Juanie jej podoba się śpiewać”)

Podobnie, jeśli chcemy podkreślić osobę:

• Me gustan las películas sudamericanas. – Podobają mi się filmy południowoamerykańskie.

Przechodzi w:

• A mí me gustan las películas sudamericanas. ¿Y a tí? – Mnie podobają się filmy południowoamerykańskie. A tobie?

Możemy zadać pytanie retoryczne:

• ¿A quién no le gusta comer? – Kto nie lubi jeść? Dosłownie: “Komu jemu nie podoba się jeść?”

Co ciekawe, zasada ta tyczy się wszystkich czasowników, które potrzebują jakiegoś “komu? czemu?”. Na przykład z czasownikiem “dar”:

• El alumno le da un regalo a su hermana. – Uczeń daje prezent swojej siostrze. Dosłownie: “Uczeń jej daje prezent swojej siostrze”.
• Dale comer al gato. – Nakarm kota. Dosłownie: “Daj jemu jeść kotu”.
  _

Jeśli więc ten tekst był dla ciebie pomocny, ¡dale “me gusta” a nuestra página de Facebook!